مهر مادری در ذات همه ی مخلوقات هست و تابع زمان و مکان نیست

میلیونها سال از خلقت بشر میگذره قرنها از پی هم آمدند و رفتند دنیا زیر  وزبر شد خیلی چیزها متحول شد آدمها عوض شدند زندگی هاشون تغییر کرد اما یک چیز ثابت موند اونهم عشق مادر به فرزند مهر بی دریغ فداکاری و گذشت ...گذشت از خود و خواسته ها ونیازهای خود

قبلا فرزندان قدر این محبتها و ایثارها رو می دونستند و تا آخرین لحظه ی ِ عمر مادر در پی جبران این مهربونی ها  بودند با احترام گذاشتن قدردانی و مهر متقابل ِ کلامی و رفتاری ، دلسوزی و کمک

اما الان دیگه بچه ها عوض شدند

دیگه اینگونه نیستند

نامهربون و ناسپاس شدند 

و چه راحت می شکنند دلی روکه یک عمر براشون خالصانه و صادقانه تپید

و چه راحت نادیده می گیرند سلامت و زیبایی و طراوت و شادابی و جوونی رو که مادر نثارشون کرد تا خوب بخورند خوب بپوشند خوب تحصیل کنند و ....و...

و چه بی توجه اند به تنهایی و نیاز مادر به بودن و محبتشون

 متاسفانه این باور اکثر مادرهاست که فرزندان ِ  پس از دوران بلوغ  خودخواه از خود راضی متوقع و قدرنشناس و بی توجه و بی تفاوت به مادر هستند